متاورس به چه معناست؟

در طول سال 2021، کلمه "metaverse" وارد استفاده رایج شد و الهام بخش یک بحث جهانی پر جنب و جوش در مورد اینکه چه چیزی را نشان می دهد، اینکه آیا در حال حاضر اینجاست، و مالک آن چه کسی خواهد بود. اما در سال 2022 هنوز تعریف پذیرفته شده ای از چیستی آن نداریم. این مطلب در وب سایت فناوری The Verge هجو شده است : «شاید شما خوانده باشید که متاورس قرار است جایگزین اینترنت شود. شاید همه ما قرار است آنجا زندگی کنیم. شاید فیس بوک (یا Epic، یا Roblox، یا ده ها شرکت کوچکتر) در تلاش است آن را به دست بگیرد. و شاید ربطی به NFT ها داشته باشد؟

برای کشف پیامدهای احتمالی متاوره، باید دقیقاً بفهمیم که چیست. تلاش برای تعریف را می توان در سه مکتب فکری دسته بندی کرد.

برای درک بهتر معنی متاورس کلیک کنید

متاورس در تئوری

1. متاورس به عنوان یک محصول یا خدمات

در ژانویه 2020، متیو بال ، نویسنده و سرمایه گذار ، رایج ترین شرح ارجاع شده از متاورس را منتشر کرد: «شبکه گسترده ای از جهان های سه بعدی و شبیه سازی های پایدار و بی درنگ که […] می توانند به طور همزمان توسط تعداد بسیار نامحدودی از کاربران تجربه شوند. هر کدام با یک حس حضور فردی.»

طبق تعریف او، متاورس یک محصول یا خدمت است که دارای هفت ویژگی اصلی از جمله پایداری، همزمانی و قابلیت همکاری است. با این حال، بن تامپسون، استراتژیست فناوری ، استدلال کرده است که این توصیف در واقع با آنچه که اینترنت در حال حاضر وجود دارد و انجام می دهد، فاصله چندانی ندارد، فقط "با یک لایه سه بعدی در بالای آن".

2. متاورس به عنوان یک مکان

متاورس همچنین به عنوان مکانی توصیف شده است که در آن کاربران می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، تعامل داشته باشند و خود و وسایلشان را در چندین مکان دیجیتالی انتقال دهند. نمونه هایی که به ذهن می رسد شامل پلتفرم های بازی و سازندگان مانند Roblox، Epic Games' Fortnite یا Manticore Games' Core است که در آن بازیکنان و آواتارهای آن ها می توانند به طور یکپارچه از یک دنیای مجازی به دنیای مجازی دیگر منتقل شوند.

3. متاورس به عنوان یک لحظه

اخیراً، Shaan Puri، کارآفرین استارت آپ، تعریف دیگری ارائه کرده است که متاورس را به عنوان نقطه ای در زمان توصیف می کند. به طور خاص، متاورژن لحظه ای است که در آن زندگی دیجیتالی ما - هویت آنلاین، تجربیات، روابط و دارایی های ما - برای ما معنادارتر از زندگی فیزیکی ما می شود. این دیدگاه بر تجربه انسانی تمرکز می کند و گذار به فراجهان را به جای تغییر تکنولوژیک، یک تغییر جامعه شناختی می کند .

متاورس در عمل

تعریف سوم تا حدی قانع کننده است زیرا بر کسانی تمرکز دارد که واقعاً متاورس را می سازند و استفاده می کنند: مردم . پاسخ به سؤالاتی در مورد چگونگی ظاهر و احساس فراجهان - به جای تعمق در مورد ویژگی های آن - می تواند دیدگاه مفیدی برای پیش بینی موج تغییرات اجتماعی-اقتصادی که انتظار می رود فراجهان آزاد کند، باشد. به هر حال، آینده توسط عملگرایان بی رحم ساخته می شود. نه نظریه پردازان صندلی راحتی که " جنگل کلمات خود را پر پیچ و خم می کنند ".

و اگر فناوری شناسان درست می گویند که سال 2022 متفکران را از سازندگان جدا می کند، پیشرفت های فنی سال گذشته اولین گام های امسال را به سوی واقعیت بخشیدن به ماوراء واره ایجاد خواهد کرد. پیشرفت تا حد زیادی به بهبود روزافزون واحدهای پردازش گرافیکی (GPU)، موتورهای سه بعدی فوتورالیستی ، تولید محتوای سریعتر از طریق ویدئوهای حجمی و هوش مصنوعی ، شیوع روزافزون رایانش ابری و 5G، و همچنین پیچیده تر و بهتر بودن نسبت داده می شود. زیرساخت بلاک چین را درک کرد.

اما از منظر تجربه انسانی، یک پیشرفت بیش از همه دیگر برجسته است: فناوری های واقعیت توسعه یافته (XR). اینها عبارتند از واقعیت مجازی (VR)، واقعیت افزوده (AR) و رابط های مغز و کامپیوتر (BCI) که با هم خود را به عنوان پلتفرم های محاسباتی بعدی در جای خود قرار می دهند.

XR با پیش بینی هایی مبنی بر اینکه هدست های VR و AR از عرضه جهانی کنسول های بازی تا سال 2024 پیشی می گیرند ، پیشرفت سریعی به سمت استفاده از جریان اصلی داشته است. و درست مانند معرفی رایانه های شخصی و تلفن های هوشمند قبل از آنها، انتظار می رود پذیرش گسترده هدست های XR توسط مصرف کنندگان انقلابی در تجربیات دیجیتال انسان ایجاد کند و به احتمال زیاد نقاط ورودی را برای متاورس فراهم کند.

این سوال که در نهایت کدام فناوری XR غالب می شود موضوع بحث های داغ اتاق هیئت مدیره، حرکت های صفحه شطرنج شرکت ها و افزایش فعالیت های سرمایه گذاری است.

متاورس امروز: واقعیت مجازی به عنوان "فرار دیجیتالی"

انتظار می رود در چند سال آینده، متاورس خود را عمدتاً از طریق واقعیت مجازی نشان دهد - دنیایی جایگزین و دیجیتالی که می تواند برای اهداف مختلف شخصی و سازمانی مورد استفاده قرار گیرد. اعلامیه های اخیر متا پلتفرم (فیسبوک سابق)، مایکروسافت و سونی ، همگی نشان می دهند که هدست هایی مانند Meta Quest یا Sony PSVR گزینه های مصرف کننده برای پیمایش در محیط های سه بعدی تعاملی و اجتماعی خواهند بود.

واقعیت مجازی بر ایجاد حس دیجیتالی از حضور متمرکز است، که بسیاری از کارشناسان معتقدند کلید ایجاد یک تجربه جذاب و حفظ کاربران خواهد بود. مارک زاکربرگ ادعا می کند که متاورس - در قالب بازی های ویدیویی محبوب - در حال حاضر اینجاست . بسیاری از کارشناسان فناوری انتظار دارند که متا در سال 2022، پس از خرید 68.7 میلیارد دلاری Activision Blizzard توسط مایکروسافت و خرید 3.6 میلیارد دلاری Bungie توسط سونی، شاهد به دست آوردن یک امتیاز بزرگ بازی در سال 2022 باشند. اپلیکیشن Oculus این شرکت (به زودی با نام متا کوئست تغییر نام پیدا می کند) در این فصل تعطیلات پیشتاز فروشگاه اپلیکیشن بود که در طی آن متا ممکن است تا دو میلیون هدست واقعیت مجازی فروخته باشد.

این بینش، جدایی بین خود دیجیتالی و فیزیکی ما را حفظ می کند. واقعیت مجازی تنها جانشین جنبه های خاصی از تجربه انسانی خواهد شد. منتقدان ادعا می کنند که تکیه بر تعداد معدودی از تولیدکنندگان دستگاه های VR و محتوا برای ساخت متاورس، «باغ های دیواری» را که امروزه در اینترنت وجود دارد تکرار یا حتی تقویت می کند: اکوسیستم های بسته و مجزا که توسط اپراتور کنترل می شوند.

این یک تضاد قوی با آینده ای است که توسط طرفداران وب 3 در نظر گرفته شده است ، که معتقدند متاورس باید به عنوان یک موازنه در برابر قدرت در اختیار شرکت های بزرگ فناوری عمل کند. این باید فرصتی برای تمرکززدایی از تجربه، کنترل و کسب درآمد از اینترنت به نفع کاربران (یا شهروندان) و تولیدکنندگان محتوا باشد.

متاورز کوتاه مدت: واقعیت افزوده برای تقویت - نه جایگزین - تجربه انسانی

بسیاری از مردم این روزها در مورد "متاروره" صحبت می کنند. جان هانکه، مدیر عامل شرکت فناوری Niantic در یک پست وبلاگ اخیر نوشت: پس از پایان هجده ماه زوم، نتفلیکس و Doordash، می توانید من را به حساب بیاورید - حداقل به شکلی که بیشتر مردم تصور می کنند . او استدلال کرد که فناوری دیجیتال نباید با واقعیت فیزیکی رقابت کند و بیشتر مردم از تجربیات طولانی در دنیای مجازی لذت نمی برند. به گفته هانکه، متاوره باید به جای جایگزینی، تجارب انسانی را بهبود بخشد.

او تنها کسی نیست که این استدلال را بیان می کند: فیلیپ روزدیل، که بر Second Life ، یک پلتفرم اجتماعی آنلاین که در سال 2003 راه اندازی شد، نظارت داشت، اخیراً استدلال کرده است که متاورس "برای همه نیست ". اما دید Niantic مبتنی بر واقعیت افزوده (AR) است که برخلاف VR میدان دید کاربر را به طور کامل پوشش نمی دهد و جایگزین نمی کند. طرفداران AR ادعا می کنند که متاورز آینده مبتنی بر سنتز دنیای فیزیکی و دیجیتال خواهد بود. آخرین دور سرمایه گذاری، ارزش Niantic را 9 میلیارد دلار ارزیابی کرد که نشان می دهد حداقل برخی از سرمایه گذاران موافق هستند.

عرضه های اخیر و آتی محصولات AR توسط شرکت هایی مانند North (Google) ، اسنپ ، Nreal و Tilt Five ، پتانسیل واقعیت افزوده، در کنار محدودیت هایی را که باید برطرف شوند تا واقعاً به راه بیفتند، نشان می دهند. اما با توجه به شرکت هایی که درگیر جنگ استعدادهای فناوری هستند و شایعات مربوط به سخت افزارهای جدید مانند اپل ، «لحظه آیفون» AR ممکن است دور نباشد.

متاورس بلند مدت: رابط های مغز و کامپیوتر، "پلتفرم نهایی"

شاید گسترده ترین چشم انداز برای متاورژن شامل رابط های مغز و کامپیوتر (BCIs) باشد. همه مدل های XR امروزه به صفحه نمایش و سیستم های کنترل سنتی متکی هستند، حتی اگر برخی از دستگاه ها با حس لامسه و بویایی نیز کار کرده باشند. هدف BCI ها جایگزینی کامل صفحه نمایش و سخت افزار فیزیکی است. فناوری هایی مانند Neuralink به جراحی مغز و اعصاب برای کاشت دستگاه ها در مغز نیاز دارد، ایده ای که به طور همزمان بسیاری از مصرف کنندگان بالقوه را مجذوب و دلسرد می کند. محققان همچنین از رابط های عصبی برای بازیابی توانایی صحبت کردن و نوشتن در افرادی که دچار از دست دادن گفتار شده اند استفاده کرده اند.

در زمینه متاورس، شرکت بازی و فناوری Valve سال گذشته اکتشاف BCIs را به همراه OpenBCI ، توسعه دهندگان هدست غیرتهاجمی Galea اعلام کرد. برنامه های کاربردی از بازی تا مراقبت های بهداشتی را شامل می شود. OpenBCI پس از گسترش همکاری خود به MIT Media Lab و Tobii، اخیرا بودجه ای را برای ساخت «سیستم عامل ذهن» جمع آوری کرده است. موفقیت یک گام بزرگ به سوی چشم اندازی است که واقعاً فناوری را در تجربه انسانی ادغام می کند.

خطرات پیش بینی پیشرفت های فناوری

راه های مختلفی وجود دارد که متاورژن می تواند توسعه یابد، که همگی به اکوسیستمی از تحقیقات، نوآوری، سرمایه گذاری و سیاست بستگی دارند. هر گونه تلاشی برای پیش بینی برندگان به طور مشهور غیرقابل اعتماد است. اگر فراجهان تحقق یابد، احتمالاً به تجربیاتی گسترش می یابد که ما نمی توانیم آن ها را پیش بینی کنیم، و هر کسی که با اطمینان ادعا می کند که می داند چه اتفاقی خواهد افتاد، احتمالاً فاقد انعطاف پذیری خوش بینی کنجکاو است.